سیلان

  • نام کشور: جمهوری دموکراتیک سوسیالیستی سری‌لانکا
  • جمعیت:  ۲۰ میلیون و دویست هزار نفر
  • پایتخت: سری جایاواردنپورا کوته
  • زبان های اصلی: سینهالی و تامیل
  • مذاهب رایج: 

نام قدیمی آن سیلان و پایتخت سیاسی آن سری جایاواردنپورا کوته و پایتخت تجاری‌اش شهر کلمبو است. پیش از سال ۱۹۷۲ به این کشور سیلان می‌گفتند. سری‌لانکا از مستعمرات بریتانیا بود. استعمار انگلیس از قرن ۱۹ و بعد از احاطهٔ این کشور به هند شروع شده و تا زمان استقلال (روز ۴ فوریهٔ ۱۹۴۸) ادامه داشت.

از فراورده‌های مهم سری‌لانکا می‌توان به چای، کینین، قهوه، کائوچو، و نارگیل اشاره کرد. سری‌لانکا در منطقه جنوب آسیا از نظر درآمد سرانه در وضعیت خوبی قرار دارد.

در سال ۱۸۸۰، صنعت موفق قهوه سیلان در اثر آفت عملا به مرز نابودی رسید. نزدیک ۲۵۰ هزار جریب از گیاهان قهوه را از ریشه درآوردند، و جایگاه افتخارآمیز قهوه به گیاه چای (Camellia Thea) واگذار شد. و بدین ترتیب، صنعت بزرگ چای سیلان متولد شد. افسانه چای سیلان با دانه‌های چای و گیاهان نورس چای آسام وارداتی از بوتانیکال گاردنز کلکته آغاز شد که ابتدا در سال ceylon History۱۸۳۹ به طور آزمایشی در بوتانیکال گاردنز پرادنیا کاشته شد. به علاوه، برخی پرورش‌دهندگان متهورتر قهوه نیمی از زمین‌هایشان را از قهوه پاک کرده و در آن چای کاشته بودند. اما از آنجا که مردم این منطقه بیشتر در فکر تجارت پرسود قهوه بودند، اهمیت زیادی به چای نمی‌دادند، و پس از مدتی، نقشه‌های آزمایشی نیز برای حدود سی سال به فراموشی سپرده شدند. اما به هر حال چای رشد می‌کرد. بعلاوه، متوجه شدند که چای در تپه های سیلان رشد خیلی خوبی دارد.

سرانجام، پس از آنکه صنعت قهوه در نتیجه آفت دچار رکود شدید شده بود، در سال ۱۸۶۷ چای برای اولین بار توسط یک اسکاتلندی به نام جیمز تیلور به صورت تجاری پرورش یافت. اولین بارگیری ثبت شده چای پنج سال بعد در سال ۱۸۷۲ اتفاق افتاد. این محموله، ۲۳ پوند وزن و ۵۸ روپیه ارزش داشت. چای سیلان برای اولین بار در سال ۱۸۷۷ توسط یک کشتی بخار به نام “دوک آرگیل” به انگلیس صادر شد.

پس از آنکه در اوایل دهه ۱۸۸۰ بیماری برگهای قهوه ضربه بزرگی به پرورش‌دهندگان قهوه زد، آنها به طرف تولید چای، که در آن زمان به سرعت در حال پیشرفت بود، هجوم بردند. چای‌سازان و پرورش‌دهندگان باتجربه از چین و هندوستان به سرعت حضور چای‌کاران سیلان را پذیرفتند. برای پاسخگویی به نیاز غیر قابل کنترلی که برای گیاهان چای وجود داشت، دانه‌ها غالبا از آسام، و گاهی از چین، که مهد چای بودند، وارد می‌شدند.

چای سیلان تقریبا از سطح دریا تا ارتفاع ۷۰۰۰ پایی رشد می‌کند. آب و هوای سیلان (سریلانکای فعلی) در نقاط مختلف بسیار متنوع است، و این تغییر آب و هوائی اثر قابل توجهی بر طعم و کیفیت چای دارد.

آسام

  • نام کشور: جمهوری هندوستان
  • جمعیت: ۱/۱ میلیارد ( آمار سازمان ملل ، ۲۰۰۷ )
  • پایتخت: دهلی نو
  • زبان های اصلی: هندی، انگلیسی و حد اقل ۱۶ زبان رسمی دیگر
  • مذاهب رایج: هندوییسم، اسلام، مسیحیت، سیک، بوداییسم، برهما، بوداییسم

basketهندوستان با دربرداشتن ۵۲۳۰۰۰ هکتار زمین زیر کشت چای که سه برابر مساحت لندن می باشد ، بیش از ۱۲ % چای جهان را در کارنامه صادرات سالانه خود ثبت کرده است . تا سال ۱۸۴۰ ، هندوستان به طور منظم محموله هایی از چای را برای فروش در بازار لندن ارسال می کرد و کم کم مزارع دیگری نیز در آن کشور ، به خصوص در منطقه «آسام» زیر پوشش چای قرار گرفتند . «آسام» بزرگ ترین منطقه جهان است که در آن تنـها چـای می روید و یکی از دو سیطره دنیاست که علاوه بر جنوب چین ، فقط چای بومی مخصوص به خود را می کارد. گیاه چای (کاملیا سیننسیس آسامیکا) در زمین های پست «آسام» می روید. این قسمت از هندوستان که دشتی سیلابی و سرشار از مواد مغذی است ، شاهــد بـارش های فراوانی بوده که در طی موسم بارندگی به بیش از ۳۰ سانتـی متـر در روز می رسد. «آسام» با درجه حرارت ۴۰ درجه سانتی گراد در هنگام روز ، دارای شرایط سبز گلخانه ای با رطوبت و حرارت بسیار است .

دارجیلینگ

  • darjeeling-right_4__1نام کشور: جمهوری هندوستان
  • جمعیت: ۱/۱ میلیارد ( آمار سازمان ملل ، ۲۰۰۷ )
  • پایتخت: دهلی نو
  • زبان های اصلی: هندی، انگلیسی و حد اقل ۱۶ زبان رسمی دیگر
  • مذاهب رایج: هندوییسم، اسلام، مسیحیت، سیک، بوداییسم، برهما، بوداییسم

هندوستان بزرگ ترین کشور تولیدکننده چای جهان محسوب می گردد که صـادرات آن بیـش از ۱۲% صـادرات جهـانی و سه برابر میزان لندن است! تا سال ۱۸۴۰ میلادی، هندوستان به طور منظم محموله هایی از چای را برای فروش در بازار لندن ارسال می کرد و کم کم ، مزارع دیگری نیز در آن کشور ، از جمله در منطقه دارجیلینگ زیر پوشش کشت چای قرار گرفتند. چای دارجیلینگ ، به عنوان یک چای قوی نزد خبرگان صنعت چای ، در جهان از جایگاه ویژه ای برخوردار می باشد. چای دارجیلینگ نخستین بار توسط دکتر «کمپبل» ، جراح غیرنظامی دفتر خدمات درمانی هندوستان در سال ۱۸۴۱ کاشته شد . او این گیاه را در باغ خود در منطقه دارجیلینگ با استفاده از بذر چینی کاشت. تا سال ۱۸۵۶ کاشت این چای به صورت انبوه آغاز گشت.